Co to jest paszport komunikacyjny?
Paszport to sposób na nawiązanie znajomości, przedstawienie się. Coś, co warto pokazać nowo poznanej osobie, jeśli szwankują nam umiejętności na tym polu.
Założenie jest takie, że osoba z autyzmem pokazuje go, gdy się przedstawia. W zależności od potrzeb i możliwości mogą być tam różne rzeczy. Najważniejsze by sam właściciel utożsamiał, zgadzał się z treścią tam zawartą, dlatego paszport zawsze piszemy razem z autystą lub przynajmniej konsultujemy z nim.
Paszport jest osobistym przekazem, więc wszystkie zapisy formułowane powinny być w pierwszej osobie. Może być rysunkowy, pisany, dowcipny lub poważny — ważne, aby jego autor go lubił i rozumiał.
Paszporty mogą być całkiem różne, zależnie od właściciela, jego wieku i potrzeb.
Zobacz przykład paszportu 10-letniej Laury* i 16-letniego Oskara
* więcej o Laurze -> Jestem Laura.
Dla kogo jest przeznaczony paszport komunikacyjny?
Paszport jest przede wszystkim dla osób z trudnościami w porozumiewaniu się, które same nie zawsze umieją powiedzieć o swoich potrzebach. Pomaga im poszerzać grono znajomych, osób, z którymi będą bezpiecznie spędzać czas i czuć się dobrze, rozwijać niezależność.
ale dzięki paszportowi zyskują też inni:
- Rodzina i najbliżsi, którzy mogą zadbać o inne obowiązki, swój wolny czas i wypoczynek.
- Terapeuci, nauczyciele i znajomi, którzy mogą: lepiej zrozumieć sygnały i zachowania, trafniej dobierać i organizować aktywności, wiedzieć, w jakim stopniu wspomagać, jak zapewnić bezpieczeństwo i jak zachęcić do uczestnictwa.
- Wszyscy, którzy muszą nagle zaopiekować się autystą — np. w przypadku nieplanowanej hospitalizacji.
(Używamy tu określenia popularnego wśród terapeutów i rodziców
– „paszport komunikacyjny”, ale czasem warto, na potrzeby osoby z autyzmem, znaleźć inną nazwę.
Paszport może jednoznacznie kojarzyć się z podróżami i może być mylący dla kogoś, kto rozumie świat dosłownie.)
Proponowane tytuły rozdziałów:
- spis treści z numerami stron
- kim jestem: przedstawienie się autora i właściciela
- co warto o mnie wiedzieć
- moja historia, moja rodzina, ważne dla mnie osoby
- jak się porozumiewam, czyli jak możemy rozmawiać
- o czym lubię decydować, na co lubię mieć wpływ
- co lubię, a czego nie lubię — rzeczy, sytuacje, czynności i miejsca
- moje mocne strony
- co potrafię i w czym nie trzeba mi pomagać
- w czym potrzebuję pomocy
- rzeczy które ktoś musi robić dla mnie, których nie umiem robić
- nad czym pracuję, czego się uczę
- moje zmysły — ważny rozdział, jeśli zaburzenia sensoryczne znacząco wpływają na interakcje z innymi
- moje zdrowie — ważne informacje dotyczące zdrowia i utrzymania w najlepszej kondycji
(czyli dieta lekarstwa, zabiegi, środki ortopedyczne, odpoczynek) - o czym lubię i mogę rozmawiać
- jak się mną zajmować, czyli sposoby wspierania, które lubię, a których nie lubię lub nie są skuteczne
jak postępować przy rutynowych czynnościach, jak w czasie wolnym i jak radzić sobie w sytuacjach trudnych - co lubię wspominać: ostanie wydarzenia, moje najmilsze przeżycia — czyli dobry punkt do rozpoczęcia rozmowy
- chciałbym kiedyś – czyli plany i marzenia
- o tym, czym jest paszport
- zachęta do jego przeczytania
Prezentacja do pobrania >> paszport-warsztat – 28.08.19r.